ആമുഖം

സർവസ്തുതിയും സർവലോക പരിപാലകനായ അല്ലാഹുവിനാണ്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ അണുവിലും അവന്റെ കാരുണ്യം നിഴലിക്കുന്നു. ആ കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രകാശം മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് പകർന്നു നൽകിയ മഹാത്മാക്കളെ സ്മരിക്കുന്നതും ആ സ്തുതികീർത്തനത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണ്.

ആത്മീയതയുടെ സുൽത്താൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ശൈഖുനാ എ. ഐ. മുത്തുകോയ തങ്ങൾ അത്തരമൊരു വിളക്കുമാടമായിരുന്നു. ഹൃദയങ്ങളെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുകയും, ദിക്റിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും മാർഗം ജനങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്ത ആ മഹാ ഗുരു പഠിപ്പിച്ച ഏറ്റവും വലിയ പാഠം അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിരന്തര സ്മരണയായിരുന്നു.

അല്ലാഹുവിനെ കുറിച്ചുള്ള ആ സ്മരണ ഹൃദയത്തിലെ ഒരു രാജപാതയാണ്. ആ പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവന്റെ ഉള്ളം ശാന്തമാവുകയും, ദുനിയാവിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളെ അതിജീവിക്കാനുള്ള കരുത്ത് നേടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ദിക്റിന്റെ ശക്തി എത്രത്തോളമെന്ന് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ തന്നെ ഒരു ചരിത്രസംഭവത്തിലൂടെ നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു.

ഗുഹയിലെ യുവാക്കളുടെ (അസ്ഹാബുൽ കഹ്ഫ്) കഥ അതിലൊന്നാണ്. അല്ലാഹുവിലുള്ള ഉറച്ച വിശ്വാസത്തിനും ദിക്റിനും വേണ്ടി ദുൻയാവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച ആ യുവാക്കൾ ഗുഹയിൽ അഭയം തേടി. മുന്നൂറാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം അവർ ഉണർന്നപ്പോൾ ലോകം തന്നെ മാറിയിരുന്നു - എന്നാൽ അല്ലാഹുവിലുള്ള അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന് ഒരു മാറ്റവും സംഭവിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ ദൃഢവിശ്വാസത്തിന്റെ അതേ അടിത്തറയിലാണ് കുടുംബബന്ധങ്ങളും കെട്ടിപ്പടുക്കേണ്ടത്.

ഈ അടിത്തറ ഇളകുന്നത് മാതാപിതാക്കളെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തുന്ന ചില മക്കളിലാണ് നാം കാണുന്നത് - അതൊരു കടുത്ത താക്കീതാണ്. വിവാഹശേഷം പങ്കാളിയോടുള്ള സ്നേഹത്തിരക്കിൽ മാതാപിതാക്കളെ അവഗണിക്കുന്ന ദാമ്പത്യ ജീവിതം അല്ലാഹുവിന്റെ കോപത്തിന് ഇടയാക്കും. യഥാർഥ ദാമ്പത്യ വൈബ് എന്നത് ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുമ്പോഴും മാതാപിതാക്കളുടെ കണ്ണീരൊപ്പി അവരെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതിലാണ് - അതാണ് യഥാർഥ ആത്മീയതയുടെ പൂർണത കൈവരിക്കുന്ന വഴി.