ആത്മീയതയുടെ സുൽത്താൻ: ശൈഖുനാ എ.ഐ. മുത്തു കോയ തങ്ങൾ (ഖു.സി)

അറബിക്കടലിന്റെ നീലവിശാലതയിൽ മരതകമുത്തുകൾപോലെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ലക്ഷദ്വീപ്. പ്രകൃതിസൗന്ദര്യവും ആത്മീയ പൈതൃകവും പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്യുന്ന അനുഗ്രഹീത ഭൂമി. തിരമാലകളുടെ അനന്തഗീതവും കടൽക്കാറ്റിന്റെ മൃദുസ്പർശവും അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടിവൈഭവത്തെ നിത്യം വിളിച്ചോതുന്ന ഈ പുണ്യഭൂമിയാണ് അനേകം ഔലിയാക്കളുടെയും സജ്ജനങ്ങളുടെയും ഉദയത്തിന് സാക്ഷിയായത്. ആ വിശുദ്ധ മണ്ണിൽ ഉദിച്ചുയർന്ന ആത്മീയ സൂര്യന്മാരിൽ പ്രഭാപൂർണ്ണനായ മഹാനാണ് ശൈഖുനാ എ.ഐ. മുത്തു കോയ തങ്ങൾ (ഖു.സി).

ജനനവും ബാല്യകാലവും

എ.ഡി. 1910-ൽ ലക്ഷദ്വീപിന്റെ സാംസ്കാരിക ഹൃദയഭൂമിയായ ആന്ത്രോത്ത് ദ്വീപിലായിരുന്നു മഹാനവർകളുടെ ജനനം. പുതിയ ഇല്ലത്ത് അപ്പുര സയ്യിദ് ഐദ്രോസ് തങ്ങക്കോയ തങ്ങൾ (ഖു.സി) ആയിരുന്നു പിതാവ്. ഐശിയപുര വലിയ ബീവി എന്ന മഹതിയാണ് മാതാവ്. പിതാവിന്റെ നാമത്തോട് ചേർത്താണ് മഹാനവർകളെ ‘ഐദ്രോസിയ്യ്’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. അത് അവരുടെ ഖബീലയുടെ പേരല്ല, അവരുടെ വംശപരമ്പര ‘ജീലാനി’ ആണ്.

അനുഗ്രഹീതമായ ആ കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തിൽ വളർന്നുവന്ന ശൈഖുനായുടെ ബാല്യകാലം മുതൽ തന്നെ അസാധാരണമായ ബുദ്ധിവൈഭവവും അപൂർവമായ ഗ്രഹണശേഷിയും പ്രകടമായിരുന്നു. അറിവിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശവും സത്യാന്വേഷണത്തോടുള്ള അചഞ്ചലമായ ദാഹവും മഹാനവർകളെ സമകാലികരിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിർത്തി. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മാതാവിന്റെ സ്നേഹനിഴലിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടായിരുന്നു അക്ഷരലോകത്തിലേക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ ചുവടുവെപ്പ്. മാതൃസ്നേഹത്തിന്റെ മാധുര്യത്തിൽ വിരിഞ്ഞ ആ പഠനാരംഭം പിന്നീട് വിജ്ഞാനസാഗരങ്ങളെ കീഴടക്കിയ മഹായാത്രയുടെ ആദ്യ അധ്യായമായി മാറി.

ലൗകികമായ നേട്ടങ്ങളോ സ്ഥാനമാനങ്ങളോ അവിടുന്നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നില്ല. അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിയും ആത്മീയപൂർണ്ണതയും മാത്രമായിരുന്നു ഹൃദയത്തിൽ ജ്വലിച്ചിരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ജന്മനാടിന്റെ അതിരുകൾ താണ്ടി ആത്മീയതയുടെ അനന്തചക്രവാളങ്ങൾ തേടി അദ്ദേഹം യാത്രയായി. ആത്മാവിനെ അതിന്റെ സ്രഷ്ടാവിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന ഇർഫാന്റെ തീർത്ഥയാത്രയായി പിന്നീടത് പരിണമിച്ചു.

അറിവ് തേടിയുള്ള ആത്മീയ പ്രയാണം

അറിവിന്റെയും ആത്മീയതയുടെയും അനേകം മരുപ്പച്ചകൾ പിന്നിട്ട് ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം തമിഴ്നാട്ടിലെ പുത്തക്കുടിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന മദ്റസ അന്നൂറുൽ മുഹമ്മദിയ്യയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ‘ഹൈദരാബാദ് സൂഫി’ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ ശൈഖ് അബ്ദുൽ ഖാദിർ സൂഫി (ഖു.സി) തങ്ങളുടെ ശിഷ്യനും സർവാംഗീകൃത വലിയ്യുമായ ശൈഖ് അബ്ദുൽ കരീം സൂഫി ഹസ്റത്ത് (ഖു.സി) ആയിരുന്നു ആ വിജ്ഞാനകേന്ദ്രത്തിന്റെ ആത്മീയ നേതൃത്വം വഹിച്ചിരുന്നത്.

വിജ്ഞാനവും ആത്മീയതയും പരസ്പരം ഇഴചേർന്നിരുന്ന ആ പുണ്യസങ്കേതത്തിൽ, പ്രശസ്തരായ പണ്ഡിതകേസരികളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ദീനിന്റെ വിജ്ഞാനശാഖകളിൽ അദ്ദേഹം അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യം നേടി. സൂഫി ഹസ്റത്തുമായുള്ള ബന്ധം കേവലം അധ്യാപകനും ശിഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമായിരുന്നില്ല; ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഹൃദയത്തിലേക്ക് പ്രകാശം പകരുന്ന ഒരു ആത്മീയ ബന്ധമായിരുന്നു അത്. ആ മഹാന്റെ സാന്നിധ്യം ശൈഖുനായുടെ ഉള്ളിലെ വിജ്ഞാനദാഹത്തെ കൂടുതൽ ജ്വലിപ്പിക്കുകയും ആത്മീയ ദിശാബോധത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലാക്കുകയും ചെയ്തു.

വർഷങ്ങളുടെ അക്ഷീണപരിശ്രമത്തിനും ആത്മസമർപ്പണത്തിനും ഒടുവിൽ, ഉന്നതശ്രേണിയിൽ ‘നൂരി’ എന്ന ബിരുദം കരസ്ഥമാക്കിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം തന്റെ ഔപചാരിക വിജ്ഞാനയാത്രയ്ക്ക് സമാപനം കുറിച്ചു. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ യാത്ര അപ്പോഴാണ് ആരംഭിച്ചത്.

റബ്ബാനിയായ മുർഷിദിന്റെ സന്നിധിയിൽ

പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വിജ്ഞാനം മനസ്സിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുമെങ്കിലും, ഒരു മുർഷിദിന്റെ (ഗുരു) കരങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ആത്മീയ ശിക്ഷണമാണ് ഹൃദയത്തെ ജീവസ്സുറ്റതാക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. ഗുരുവിൽ നിന്ന് പകർന്നുകിട്ടിയ ആത്മീയപ്രകാശത്തിന് മങ്ങലേൽക്കാതെ അതിനെ സംരക്ഷിക്കുകയും പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന സമ്പൂർണ്ണനായ ഒരു ആത്മീയ വഴികാട്ടിയെ അദ്ദേഹം അന്വേഷിച്ചു. അതിനായി അനേകം ദിക്കുകൾ പിന്നിട്ടു; നിരവധി മഹാത്മാക്കളുടെ സന്നിധികൾ സന്ദർശിച്ചു. ആ അന്വേഷണം വെറും ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നില്ല; ആത്മീയ പൂർണ്ണതയുടെ വാതിൽ തുറന്നുതരുന്ന ഒരു റബ്ബാനിയായ മുർഷിദിനെ കണ്ടെത്താനുള്ള ഹൃദയത്തിന്റെ നിലവിളിയായിരുന്നു.

സത്യസന്ധമായ ആ അന്വേഷണവും അചഞ്ചലമായ ആഗ്രഹവും ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തെ അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ച ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിച്ചു. ആന്ത്രോത്ത് ദ്വീപിലെ ‘പുരാടം കുഞ്ഞിക്കോയ തങ്ങൾ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ ആത്മീയ മഹാഗുരു ശൈഖ് അസ്സയ്യിദ് അഹ്മദുൽ ജീലി (ഖു.സി) തന്റെ ഇളയാപ്പയുടെ തിരുസന്നിധിയിൽ അദ്ദേഹം എത്തിച്ചേർന്നു. വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ആത്മീയാഭിലാഷം അവിടെ പൂവണിഞ്ഞു. മഹാനവർകളുടെ കൈപിടിച്ച് ബൈഅത്ത് സ്വീകരിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു ആത്മീയ അധ്യായം തുറക്കപ്പെട്ടു.

അമൂല്യനിധിപോലെയുള്ള ഗുരുവര്യന്റെ സേവനത്തിൽ സ്വയം സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, സുലൂക്കിന്റെയും തർബിയത്തിന്റെയും കഠിനപഥത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം ആത്മീയ വളർച്ചയുടെ പുതിയ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു. ഗുരുസേവനത്തെ തന്നെ ആരാധനയുടെ ഭാഗമായി കണ്ട അദ്ദേഹം, മുർഷിദിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ചെലവഴിച്ച ഓരോ നിമിഷത്തെയും ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട സമ്പത്തായി കരുതി.

എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധി മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ശൈഖുനാ ആത്മീയ പൂർണ്ണതയുടെ ഉന്നത ശിഖരങ്ങളിലേക്ക് ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ഘട്ടത്തിൽ തന്നെ, ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആത്മജ്ഞാനസാഗരവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മുർഷിദുമായ ശൈഖ് അസ്സയ്യിദ് അഹ്മദുൽ ജീലി (ഖു.സി) തങ്ങൾ ഇഹലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞു. ഗുരുവിന്റെ വേർപാട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴമേറിയ വേദന സൃഷ്ടിച്ചെങ്കിലും, ആ മഹാനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ആത്മീയ പൈതൃകവും അനുഗ്രഹവും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വഴിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന അനശ്വര ദീപശിഖയായി നിലനിന്നു.

ത്വരീഖത്തുകളുടെ സംഗമഭൂമി

ശൈഖ് അഹ്മദുൽ ജീലി (ഖു.സി) തങ്ങളുടെ നിർദേശപ്രകാരം, ആത്മീയ ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു നിർണ്ണായക അധ്യായത്തിന് ശൈഖുനാ ബാവാനി (ഖു.സി) തുടക്കം കുറിച്ചു. ശരീഅത്തിന്റെ ആഴവും തസവ്വുഫിന്റെ മാധുര്യവും ഒരേ ഹൃദയത്തിൽ സമ്മേളിച്ചിരുന്ന തൊടുപുഴ ഹസ്റത്ത്, ശൈഖുനാ അശ്ശൈഖ് മുഹമ്മദ് ഖുതാരി (ഖു.സി) തങ്ങളുടെ തിരുസന്നിധിയിലേക്കായിരുന്നു ആ അനുഗ്രഹീത യാത്ര.

വരഅിന്റെയും അതിസൂക്ഷ്മതയുടെയും പരിത്യാഗത്തിന്റെയും പ്രതിരൂപമായിരുന്നു ശൈഖുനാ മുഹമ്മദ് ഖുതാരി (ഖു.സി). ലാളിത്യമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അലങ്കാരം; വിനയമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഭരണം. ഹൃദയത്തിന്റെ അഗാധതയിൽ നിന്ന് പൊഴിഞ്ഞുവീഴുന്ന ഓരോ വാക്കും കേൾവിക്കാരുടെ മനസ്സിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ വിത്തുകൾ മുളപ്പിക്കുകയും, സന്മാർഗത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന അതുല്യമായ വാഗ്വൈഭവം അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് പ്രദാനം ചെയ്തിരുന്നു. വിജ്ഞാനത്തിന്റെ മഹാസമുദ്രവും ആത്മീയ പരിശുദ്ധിയുടെ നിർമ്മലസ്രോതസ്സും സംഗമിച്ചിരുന്ന ആ പുണ്യസന്നിധിയിൽ, ശൈഖുനാ ബാവാനി (ഖു.സി) അത്യന്തം വിനയത്തോടെയും അദബോടെയും ഗുരുവിന്റെ തിരുക്കരങ്ങളിൽ ബൈഅത്ത് സ്വീകരിച്ചു.

ആ പുണ്യസംഗമം ശൈഖുനാ ബാവാനി (ഖു.സി) അവരുടെ ആത്മീയ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പുതിയ യുഗത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. തസ്കിയത്തിന്റെയും സുലൂക്കിന്റെയും സൂക്ഷ്മപാഠങ്ങൾ അഭ്യസിച്ച അദ്ദേഹം, ഖാദിരിയ്യയുടെയും ചിശ്തിയ്യയുടെയും ആത്മീയ പാരമ്പര്യം ആ മഹാഗുരുവിൽ നിന്ന് സ്വീകരിച്ച് തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു.

പിന്നീട് ആന്ത്രോത്ത് ദ്വീപിലെ പുതിയ വീട് പുതിയപുര ശൈഖ് സയ്യിദ് യൂസുഫ് രിഫാഈ (ഖു.സി) തങ്ങളിൽ നിന്ന് രിഫാഈ ത്വരീഖത്തിന്റെ അനുഗ്രഹീത പരമ്പര്യവും, അസാധാരണ കറാമത്തുകളുടെ അപൂർവ്വ ഉറവിടമായി പ്രശസ്തനായ കാളത്തോട് ശൈഖുനാ ശൈഖ് മലാലാ കമ്മാക്കുട്ടി മുസ്‌ലിയാർ (ഖു.സി) തങ്ങളിൽ നിന്ന് നഖ്ശബന്ദിയ്യ ത്വരീഖത്തിന്റെ ആത്മീയ നിധിയും അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കി. അങ്ങനെ പ്രശസ്തമായ വിവിധ ത്വരീഖത്തുകൾ ഒരുമിച്ച് സമ്മേളിച്ച അപൂർവ്വ വ്യക്തിത്വമായി ശൈഖുനാ ബാവാനി തങ്ങൾ (ഖു.സി) മാറി. ഈ വിജ്ഞാനസമ്പത്തും ആത്മീയപരിശീലനവും പിന്നീട് പതിറ്റാണ്ടുകളോളം ആയിരക്കണക്കിന് ഹൃദയങ്ങളെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തിയ മഹത്തായ ദൗത്യത്തിന്റെ ശക്തമായ അടിത്തറയായി മാറി.

ഉപസംഹാരം

ഭൗതികമോഹങ്ങളുടെയും അധാർമ്മികതയുടെയും കരിനിഴലുകൾ വീണു മ്ലാനമായ അനേകം ഹൃദയങ്ങളെ, ആത്മസംസ്കരണത്തിന്റെ നിർമ്മലവും ദിവ്യവുമായ തെളിനീരിൽ കഴുകി വിശുദ്ധീകരിക്കാൻ അല്ലാഹു നിയോഗിച്ച മഹാപുരുഷനായിരുന്നു ശൈഖുനാ (ഖു.സി). നഫ്സിന്റെ ചങ്ങലകളിൽ ബന്ധിതരായി സത്യപ്രഭം വിസ്മരിച്ച മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളെ അല്ലാഹുവിന്റെ അനന്തകാരുണ്യത്തിലേക്കും അചഞ്ചലമായ പ്രണയത്തിലേക്കും സന്മാർഗത്തിന്റെ പ്രകാശഭരിതമായ പാതകളിലേക്കും സ്നേഹപൂർവ്വം കൈപിടിച്ചുയർത്തിയ ആത്മീയ മാർഗ്ഗദർശിയുമാണ്.

ശൈഖുനായുടെ ഉപദേശങ്ങൾ വാക്കുകൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല; ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആത്മാക്കളെ ഉണർത്തിയ ഉണർവിന്റെ വിളിയായിരുന്നു. അവിടുന്നിന്റെ സാന്നിധ്യം ഒരു വ്യക്തിയുടെ സാന്നിധ്യമായിരുന്നില്ല; ഇരുളിൽ അകപ്പെട്ട ഹൃദയങ്ങൾക്ക് വഴികാട്ടിയായ ഒരു ദീപസ്തംഭത്തിന്റെ സാന്നിധ്യമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പതിറ്റാണ്ടുകളോളം ആത്മീയ മണ്ഡലത്തിൽ കത്തിനിന്ന ജ്യോതിർഗോളമായും കാലത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയായും ശൈഖുനാ നിലകൊണ്ടു.